gözlerin açık diye gördüğünü sanıyorsun

Konuşurmuş gibi sustuğuma bakma hiç.
Sen Hiç’tin,bense hep olmaya çalıştım hep...Seni o yüzden bağışladım.Hem artık altı yaşında da değilim,zaman otuza düştü.Daha da yakmadım kimseyi;seni düşünmeyeli uzun zaman oldu. Rüyalarımda eski tadında değil,biraz kabus keyfinde atraksyonlu obsesif geceler. Depresyonlu bir Ruhsun sen.Çok klasiksin çok
Bana bir deneme yaz hiçe yaşanan aşklar gibi; Ağzı bozuk aşk mektuplarımı anlatan ve sırlarını gün ışığına çıkartan.
Gölgemden izin almayı bir dene önce,bilirsin o pek sevmez gün ışığını.Olmadı siyah perdelerini çekersin yine.... yapmadığın şey mi?
Konuşurmuş gibi sustuğuma bakma.
Biliyorum;
Sen Hiç’tin.Olmayan bir Hiç’e ne bahsedebilirdim ki.....
Platonik aşk gibisin. Sadece berbat bir Hissin.
Hiç’sin!