
Şafağı yırtar güneş,
Geceye aittir kırışıkları çarşafın.
Gölgeler saklanır kalıbımın arkasına,
Ve çimen gocunmaktadır adının,
Beton imalatında kullanılmasına.
Kapkara mürekkebi yağar kalem yağmur niyetine,
Yağmur yere değil, gökyüzüne aittir.
Ve bilinir ki: Ömürler dağıtılan yerde ölüm ücretsizdir…
Bahardır aslen puşt olan,
Hapishane pencerelerine tecavüz etmektedir,
Bakire kalamaz hiçbir cam.
Camların ardında kalan onca adam.
Ve ayrılık olanaksızdır esasında,
İnsan, bir yerlere değil, kendisine aittir.
Kana bandırılır gelinlik,
Bütün hayaller,
hayatla rendelenip Boş olmakla suçlanır.
Oysa boşanamaz kimse kendi acılarından,
Çoğu çocuk, Babasına değil, televizyona aittir.
Ve bilinir ki: Ömürler dağıtılan yerde ölüm,
ücretsizdir
ender çok güzel hakikatten..
YanıtlaSilyüreğini sevdim... güzel düşünüyor...